Egomuzu tatmin etmek için mi varız?Herşeyi o zavallı şey için mi yapıyoruz?
Yüzler ve gülüşler sahte….

Bir hırsla hayata tutunmaya çalışırken unutuyoruz,unutuluyoruz,umrumuzda bile olmuyor çoğu zaman başka hayatlar,boşverip geçiyoruz.

Kim ne derse desin çoğu kez kendimiz için yaşıyoruz.Öyle alışmışız ki tüketmeye,farkında olmadan kendimizi tüketiyoruz…İçi boş yaşamların esiri olmak istemiyoruz hiçbirimiz,ama dolu görünümlü boş felsefelerin kurbanı oluyoruz.

En cesurlarımıza deli diyoruz ,attığımız adımların hesabını verememekten niye bu kadar korkuyoruz,hesabını veremeyeceksek niye yeni adımlar atıyoruz?

Büyük umutlarla yepyeni bir yola adım attığında yaşayacakların ayağına takılır,bazen yorulursun,hayal kırıklıkları dolar içine…
Bir kadeh daha sokasın gelir koynuna,içini ısıtan cümlelere teslim olursun,bir parça Asaf… Dinlenirsin,temizlenir,durulursun,ağlamadan ıslanırsın…
Eski isyanlarına benzemez hiçbir isyanın,gün geçtikçe yorulursun,aldırmaz kulakların seslere,oysa nasıl diriydi yüreğin,nasıl isyankar!!!
Düzeltmek için uğraşan küçük yüreğin büyüdü ve tıkadı kulaklarını seslere,artık öylesine kendi halinde…

Özlemek mısralarımı doldururken, tepemdeki bir bulut gibi geçmişe çağırıyorsun beni…
Ve ben senin geçmişine döndükçe hatıralarını görüp,umutsuzluğa kapılıyorum..Sonumuzu görüyorum,onunla olan benzerliğimizi fark edip,birisine lanetler yağdırıyorum,hiç bilmiyorsun…
İki farklı kişi var,ve öylesine farklılar ki…Seçimine inanamıyorum,o masumiyet için gözlerim doluyor…

Yapmacık yaşamların esiriyiz,

Biz bir tebessümün ardından nefretle bakabilen yüzleriz...

Çoğu zaman nankör ve benciliz,

Kirlenmekten korkarak ışıktan kaçan aptal bir zihniyetiz..

Paradokslar dolanır beynimizde,oysa ki diğerleri vardır hep içimizde

Suçu diğerlerine atmak keyif vericidir,huzur dolarız ve keyifli bir kahkahanın ardından

Pesimist düşüncelerimize el sallayıp,vedalaşmaya bayılırız

Uzaklaşır,küseriz

Hep haklı olduğumuzu biliriz

Oysa ki biz ucubelerin nefesine aşık olup olup ucubeleşiriz...

Biz hiçbirşeyin kıymetini zamanında bilmeyiz...

Her kelimem öyle anlamsız geliyor ki,
Anlamıyorum...
Kıpkırmızı bir şarabı yudumlamak gibi
Sarhoş eden cümleler buldum,
Söylemiyorum....

Labirent

Nedenler boğdu beni nedenlere,
İçinden çıkılmayan labirentlere,
Bulduramadım bulmacanı,
Beni koydun labirentlere...

Ezgi'nin Günlüğü

Alaturka…Sanki daha başka gibi her şey…Hissetmek var şarkılarda.Ve ben biliyorum ki kutsal olan heyecanlar vardır bazı notalarda… Müzik,sesler,bambaşka hayatların hikayesi...Her birini ortak olmuşçasına yaşıyorum,o sesler o kadar gerçek ki…Notalarda sarhoş olmak,ilk nefesin gibi içini yakan şarkılar,bir tebessüm gibi mutlu şarkılar…Her notasını hayal etmek zorunda mıyım bilmiyorum,o kadar çok ezberliyorum ki seni,her nefesin kulağımda,bilmiyorsun…

Ezgi’nin Günlüğü düşündürdü tüm bunları, hem de çok sevdiğim bir otobüs yolculuğunda uyuklarken =) Ben bu grubu aslında sınıflandıramıyorum,sınıflandırmak gibi bir uğraşım da yok,çünkü huzur veriyor her şarkısı…Vapur,aşk,deniz,martı ve hayaller var her notasında…


Leyla
Bir sabah çıksam kaybolsam

Dönmesem kalsam anılarda

Belki bir sevda türküsünde vurulurdum

Gel künyemi al dağlardan
Aşk nedir söyle, kayboldum

Belki bir düşte unutulmak

Her sabah bir dev masalında uyanınca

Hep çocuk kalmak kurtulmak
Kar yağıyor bu gece

Öyle beyaz ki şehir

Anlamak bir ömür sürer

Hayat niye kirlenir
Karlı bir gece sen buldun

Kaldırımlarda kalbimi

Al götür rüzgarlara savur, hadi durma

Ver benim eski yarimi
Ben kimim söyle kayboldum

Dönmedim kaldım anılarda

Her sabah bir çöl masalında uyanırdım