Büyük umutlarla yepyeni bir yola adım attığında yaşayacakların ayağına takılır,bazen yorulursun,hayal kırıklıkları dolar içine…
Bir kadeh daha sokasın gelir koynuna,içini ısıtan cümlelere teslim olursun,bir parça Asaf… Dinlenirsin,temizlenir,durulursun,ağlamadan ıslanırsın…
Eski isyanlarına benzemez hiçbir isyanın,gün geçtikçe yorulursun,aldırmaz kulakların seslere,oysa nasıl diriydi yüreğin,nasıl isyankar!!!
Düzeltmek için uğraşan küçük yüreğin büyüdü ve tıkadı kulaklarını seslere,artık öylesine kendi halinde…

Özlemek mısralarımı doldururken, tepemdeki bir bulut gibi geçmişe çağırıyorsun beni…
Ve ben senin geçmişine döndükçe hatıralarını görüp,umutsuzluğa kapılıyorum..Sonumuzu görüyorum,onunla olan benzerliğimizi fark edip,birisine lanetler yağdırıyorum,hiç bilmiyorsun…
İki farklı kişi var,ve öylesine farklılar ki…Seçimine inanamıyorum,o masumiyet için gözlerim doluyor…