Hiç kimse . . .

‘Bir sessizlikti yaşamak’ onun gözünde …
Herkesten uzak ve her şey gönlünce…
Bir gün yakalandı hayallerinde kendisine
Ben ‘hiç kimseyim’ dedi kendi kendine
Uzaklaştı uzaklığına,yumdu gözlerini usulca
Renklerini görmeyi,kokusunu duymayı denedi
Var olan yok olan ‘hiç kimse’

Yaşarken biri olabilmek,iz bırakabilmek nefes almak kadar önemli bence…

5 güne büyük şeyler sığdırabilirsin…

Dostluk,kahkahalar,huzur,adrenalin,özlem,mutluluk ve aşk…Belki de tanımlayamadığım daha birçok duygu…Ve 5 gün hayata bakış açını biranda değiştirebilir,artık her bir hücren orayı istemektedir,orada hissettiklerini ararsın her günde,rüyaların bile programlanmıştır,abartmıyorum,bu bir tutku…

İnsan beyni,farklılık ister çoğu zaman,ve beyin bu farklılığı hissettiğinde kişiliğin ‘farklılaşır’. Hayatımda iyi ki yapmışım dediğim çok şey var ve birini kendimden çok emin olarak bugün söylüyorum,kuşlar gibi hafifim,herkesi seviyorum ...